Home > Woda

Woda oczyszczona w laboratorium

Aktualny przegląd wiedzy o technologiach oczyszczania i uzdatniania wody oraz o jej zastosowaniach w warunkach współczesnego laboratorium

W dzisiejszym laboratorium dostępność czystej wody jest nieodzowna. Jeśli konsument domowy traktuje wodę z kranu jako „czystą”, to naukowiec w laboratorium uważa ją za silnie zanieczyszczoną. Powszechne jest wśród badaczy zajmujących się pracami analitycznymi oraz eksperymentalnymi zainteresowanie pierwiastkami i związkami chemicznymi w zakresach stężeń części na miliard (ppb).

Badania biotechnologiczne są szczególnie czułe na substancje biologicznie aktywne, takie jak endotoksyny, RNase i DNase, metale przejściowe oraz rozpuszczone związki organiczne. Wysokosprawna chromatografia cieczowa (HPLC) wymaga specjalistycznej wody ultraczystej do laboratorium, o bardzo niskim zanieczyszczeniu organicznym, głównie jako składnik eluentu. Naturalnie badania śladowych zanieczyszczeń wymagają wody wolnej od składników, które będą oznaczane, ale również od wszelkich potencjalnie zakłócających.

Zagadnienia omówione w tym poradniku:

Poza tematyką związaną bezpośrednio z wodą oczyszczoną - podajemy omówienie filtracji płynów

oraz przegląd

Woda oczyszczona - porady do stosowania

  1. Przechowywanie oczyszczonej i uzdatnionej wody powinno być ograniczone do absolutnego minimum w celu uniknięcia pogarszania się jej jakości.
  2. Czystość mikrobiologiczna wody w systemie oczyszczania wody może być utrzymana tylko poprzez stałe cyrkulowanie wody przez poszczególne etapy oczyszczania, łącznie ze zbiornikiem magazynowym.
  3. Aby powstrzymać rozrost alg, należy unikać używania przezroczystych zbiorników i rurociągów, oraz, jeśli to możliwe, unikać instalowania zbiorników magazynowych blisko bezpośredniego nasłonecznienia lub źródeł ciepła.
  4. Dejonizatory mogą pracować na bardzo niskim ciśnieniu, ponieważ odmiennie od odwróconej osmozy, jakość wody w tym przypadku nie zależy od ciśnienia. Zwykle, grawitacyjnie zasilane dejonizatory mogą pracować na zasilaniu 2 metry słupa wody.
  5. Należy zapewnić odpowiedni przepływ przez dejonizator, aby uniknąć "kanałowania" przez złoże żywicy, które będzie przyczyną słabej jakości oraz niskiej pojemności.
  6. Wiele systemów odwróconej osmozy pracujących na ciśnieniu sieci wodociągowej ma wydajność określoną dla ciśnienia 3 bar. Jeśli ciśnienie zasilające jest niższe, zmniejszenie przepływu oraz jakości będzie wyraźne.
  7. Należy regularnie wymieniać wkłady dejonizacyjne, najrzadziej co 6 miesięcy, dla zminimalizowania możliwości zakażenia bakteryjnego.
  8. Zawsze po okresie braku aktywności należy spuścić pierwsze 2-3 litry wody do odpływu, np. po weekendzie, szczególnie gdy wody używa się w zastosowaniach krytycznych.
  9. Dla zapewnienia efektywnej pracy miernika rezystywności, należy czyścić elektrody jego czujnika co 3-4 miesiące.
  10. Nigdy nie wolno zamykać odpływu przesączu lub koncentratu z membrany odwróconej osmozy, jeśli jej zasilanie wodą jest wciąż otwarte. Gdy wylot przesączu jest zamknięty, wystąpi ciśnienie wsteczne, co może spowodować rozerwanie membrany, czyniąc ją bezużyteczną. Podobnie nie należy nigdy zatrzymywać odbioru koncentratu podczas normalnej pracy, inaczej wystąpi osadzanie i blokowanie powierzchni membrany.
  11. Dla wydłużenia żywotności membrany odwróconej osmozy, należy zapewnić jej regularne płukanie i czyszczenie. Płukanie usuwa substancje osadzone lub wytrącone na powierzchni membrany.
  12. Należy używać ultraczystej aparatury (szklanej lub z tworzywa) do pracy z wodą do laboratorium. W przypadku czułych technik analitycznych, pojemniki na próbki powinny być moczone w wodzie przed użyciem. Naczynia szklane są zalecane, gdy jakość wody pod względem organicznym jest krytyczna, podczas gdy pojemniki z tworzywa powinny być używane, gdy krytyczna jest jakość pod względem metali śladowych, mogą wymagać też specjalnego przygotowania.